قصيده عتاب

[ابراهيم فارس]

عتاب
تاليف ابراهيم فارس
كيف انساك وانت احساس فى نبض الخاطر
وانت اللقيه الديمه اليها بسافر
وانت الامل الكنت معاه بخاطر
فى عينيك اصبحت غريب ومهاجر
حاضن طيفك فى زمنا قاسى وغابر
شايل تزكارك غربه مليانه عذاب ومخاطر
كنت معاك مخلص ما فكرت اخونك او حتى اكابر
لانك كنت التجمه الديمه معاها بساهر
حبيتك وكنت حريص على ودك ما فكرت اسيبك اهاجر
كنت بجيك مليان اشواق ومشاعر
والقاك سراب ما عنده بدايه ولا اخر
كل ما امد ايدى الوح ليك اشاور
القاك بعيده وفى ترحال ومعازر
حلمت معاك اجمل نبنى اللحظه وباكر
نرقص نطرب فى روضه حب وازاهر
نصوغ احساسنا اجمل غنيه حب ومنابر
لكنكك كنت وهم زيف خداع ومظاهر
سلمتك قلبى وبى حبك كنت بجاهر
ما فكرت اعيش اللحظه او بى حبك اتاجر
كتبنك قصه حب مليانه عبر وماثر
زرعتك فى الوجدان ما كنت معاك مقصر او ناكر
لمن اسمع صوتك كنت بجيك متيم وشاكر
لكنك كنت غزال فى شروده ونافر
كل ما اقول لى قربك اجاور
افكر لحظات ولى نفسى اشاور
اقول احسن ابعد ومن دنياك اهاجر
وارجى كريما للذنب رحيما غافر