عن عينيك الفلتت منى
مرسل: الثلاثاء 2010.1.12 1:43 pm
أنا لازم ألقى مشاعرى الأول
قبل الفرحه تشيلنى وتسرح
وتبقى جرح من تانى وتـَـطـْـوَلْ
وتجرى دموعى الهَـمَـدَتْ ديكا
وتبدى تلوم
وتـْـنادى
وتـَسـألْ
مين خـَـجَّ الإحساس الليله
وصَـحَّى جنون نومَـتـْـنا وأشـْـعَل
معقوله طيور الريده تعاودكْ تانى ؟!
بعد الزمن السَّابكْ وقـبَّـلْ
وخلى عيونك نازفه وحيده
تصارع موج الفرقة الأشـْولْ
أنا لازم أمحى غرامِى الحَوَّلْ
كل دقيقه فى عمرى وبدَّلْ
نغم الفرحه … أنين مستقبل
عشانك إنتى أبعثر روحى
والملم ليكْ
أجمل إحساس فى الدنيا مـعَـسَّـل
واسْـقِى الفجر الهَلَّ فى نبضِـى
لامن يروى بعيد ويخدِّر
كان قدامى بحر من ظلمه
ولما لقيت أنفاسِكْ فيهو
غِـرقتَ فى نشـْـوه
وقلت أكيد أحلامى بتكبرْ
لكن لازم أمحى غرامى الأول
وابْدى عُمُر بى همسه جديده
خافيه علىْ كانت ما أكـترْ
وبين حُرقة أحشاى السابقه
ولحظة قلتا الدنيا بْـتـَـصغـَـرْ
شفتَ رموشِكْ تبسم ناديه
وبيها عرفتَ الحب دا مقدَّر
وقمتَ أفتش ليكْ فى سَمَايَا التايهه
سألتَ بلادْ
وبلاد استفسر
عن عينيك الفلتت منى
وعن خلجات خلتنى مضفـَّـر
عن الأمل الرايق فى خديدكْ
والآمال الهاشه تبشـِّـر
واللحظه الشفتك فجأه فى دربى
عشقت الدنيا الجابتْ زيكْ
وكنت الزاهد فيها وأكترْ
(الشاعر / عبد الماجد)
قبل الفرحه تشيلنى وتسرح
وتبقى جرح من تانى وتـَـطـْـوَلْ
وتجرى دموعى الهَـمَـدَتْ ديكا
وتبدى تلوم
وتـْـنادى
وتـَسـألْ
مين خـَـجَّ الإحساس الليله
وصَـحَّى جنون نومَـتـْـنا وأشـْـعَل
معقوله طيور الريده تعاودكْ تانى ؟!
بعد الزمن السَّابكْ وقـبَّـلْ
وخلى عيونك نازفه وحيده
تصارع موج الفرقة الأشـْولْ
أنا لازم أمحى غرامِى الحَوَّلْ
كل دقيقه فى عمرى وبدَّلْ
نغم الفرحه … أنين مستقبل
عشانك إنتى أبعثر روحى
والملم ليكْ
أجمل إحساس فى الدنيا مـعَـسَّـل
واسْـقِى الفجر الهَلَّ فى نبضِـى
لامن يروى بعيد ويخدِّر
كان قدامى بحر من ظلمه
ولما لقيت أنفاسِكْ فيهو
غِـرقتَ فى نشـْـوه
وقلت أكيد أحلامى بتكبرْ
لكن لازم أمحى غرامى الأول
وابْدى عُمُر بى همسه جديده
خافيه علىْ كانت ما أكـترْ
وبين حُرقة أحشاى السابقه
ولحظة قلتا الدنيا بْـتـَـصغـَـرْ
شفتَ رموشِكْ تبسم ناديه
وبيها عرفتَ الحب دا مقدَّر
وقمتَ أفتش ليكْ فى سَمَايَا التايهه
سألتَ بلادْ
وبلاد استفسر
عن عينيك الفلتت منى
وعن خلجات خلتنى مضفـَّـر
عن الأمل الرايق فى خديدكْ
والآمال الهاشه تبشـِّـر
واللحظه الشفتك فجأه فى دربى
عشقت الدنيا الجابتْ زيكْ
وكنت الزاهد فيها وأكترْ
(الشاعر / عبد الماجد)